اینکونل 718 که یک سوپرآلیاژ پایه نیکلی رسوب سخت شونده محسوب می شود و به وسیله رسوبات γ ′ ′-Ni3Nb مستحکم می شود، به صورت گسترده برای کاربردهای دمای متوسط و بالا در صنایع مختلفی به کار می رود. با وجود اینکه این آلیاژ مقاومت بالایی در برابر ترک خوردن پیرکرنشی از خود نشان می دهد، اما حساسیت بالایی نسبت به ترک های انجمادی و ترک های ذوبی در حین جوش کاری دارد. هدف از انجام این تحقیق مقایسه اثر لیزر پالسی Nd: YAG و لیزر پیوسته فیبری بر ریزساختار، هندسه اتصال و سازوکار ترک های داغ در اینکونل 718 می باشد. برای این منظور از یک دستگاه لیزر پالسی Nd: YAG و یک دستگاه لیزر موج پیوسته فیبری استفاده شد. برای تعیین درصد عناصر تشکیل دهنده آزمایش کوانتومتری، جهت بررسی ریزساختار از میکروسکوپ نوری (OM) و میکروسکوپ الکترونی (SEM) و هم چنین جهت آنالیز شیمیایی از میکروسکوپ الکترونی مجهز به EDS استفاده شد

1مطالعه حاضر بهینه سازی خواص مکانیکی و ریزساختاری جوشکاری لیزر ابر آلیاژ پایه کبالت هاینس 25 (L-605) را بررسی می کند. تأثیر متغیرهای جوشکاری لیزر مانند قدرت پرتو لیزر، بسامد ضربانی، سرعت جوشکاری و پهنای زمانی ضربان بر خواص مکانیکی و متالورژیکی اتصالات جوش مورد بررسی قرار می گیرد. با بررسی متغیرهای جوشکاری مقادیر G (شیب حرارتی) و R (نرخ انجماد) و  همچنین تحت تبرید (G/R) و سرعت سرمایش (G×R) که بر ریزساختار انجماد غالب هستند، محاسبه و همبستگی ساختاری با خواص مکانیکی حاصل از جوش بررسی می گردد. در این تحقیق بدست آوردن متغیرهای جوشکاری برای ایجاد درصد بالایی از ساختار به صورت دندریت هم محور مد نظر می باشد. بررسی ریزساختاری رشد دانه همپایی و ساختارهای دندریتی در ناحیه جوش را نشان می دهد. سرعت انجماد بالا در حوضچه جوش سبب انجماد دندریتی شد که از دندریت های ستونی دیواره های جوش شروع می شود و به دندریت های هم محور در مرکز جوش منتهی می شود. مقدار ریزسختی در ناحیه جوش برابر 328 ویکرز می باشد که به سختی ماده اصلی بسیار نزدیک است. استحکام کششی نمونه های جوش به حدود %93 و%94 استحکام کشش فلزپایه می رسد. بررسی آزمون کشش نمونه های جوش حاکی از شکست نرم-ترد است. با بررسی میکروسکوپی الکترونی روبشی وجود فرورفتگی ها، شکاف بین دانه ای و ریز حفره ها در ناحیه شکست تأیید شد.

در این مقاله، از ترکیب همدوس لیزری برای طراحی پرتو توان بالای 50 kW، در راستای به کارگیری مستقیم انرژی استفاده شده است. از آن جایی که آشفتگی محیطی قوی باعث کاهش مزیت های ترکیب همدوس پرتوها می شود، سطح آشفتگی پایین در نظر گرفته شده است. عناصر ترکیب از 19 لیزر فیبری قطبیده با توان 3 kW در ساختاری به شکل دو حلقه ی شش ضلعی منظم در نظر گرفته شده است. هر لیزر فیبری دارای یک باریکه ساز با اندازه ی لکه ی خروجی 30 mm است. محدوده ی انتقال به z=10 km و ضریب پُرشدگی تا f=0. 91 افزایش داده شده است. در نتیجه، تلفات توان در لبه های جانبی کمینه بوده و باعث افزایش بازده ترکیب تا 88%می شود. این بازده بالاترین نتیجه است که تاکنون منتشر شده است. شعاع اندازه ی لکه ی مرکزی در هدف، R=5. 9 cm است که نشان می دهد چگالی توان در حدود 0. 45 kW/cm2 است. هم چنین اثر خطاهای فازی در عناصر ترکیب همدوس در میدان دور که باعت پراکندگی شدت پرتو از مرکز به کناره ها می شود، نیز مورد بررسی قرار گرفته است.

مقدمه و اهداف: نانوذرات نیکل به دلیل خواص فیزیکی، شیمیایی و مغناطیسی، قیمت ارزان و دمای تف جوشی مطلوب، در چاپ الکترونیک، ساخت خازن های سرامیکی چندلایه، دستگاه های مغناطیسی و الکترودهای ابر خازن ها در صنعت الکترونیک استفاده می شود. هدف از این پژوهش سنتز نانوذرات نیکل به روش فرسایش لیزری در مایع می باشد. مواد و روش ها: به منظور ارزیابی نانوذرات سنتزشده، از میکروسکوپ الکترونی روبشی گسیل میدانی، پراش نور دینامیکی، الگوهای پراش اشعه ایکس و طیف سنجی نوری مرئی-فرابنفش استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که نانوذرات سنتزشده در حلال آب مقطر، شامل نانوذرات نیکل با ساختار کریستالی FCC و ساختار هسته-پوسته نیکل/ اکسید نیکل (NiO/Ni) با میانگین اندازه ذرات nm 70، مورفولوژی کروی و سطح زبر است؛ اما برای نانوذرات سنتزشده در حلال حاوی پایدارکننده پلی وینیل پیرولیدون، شامل نانوذرات نیکل خالص با اندازه ای در حدود nm 60، مورفولوژی کروی با ساختار کریستالی FCC است. نانوذرات نیکل سنتزشده در حلال حاوی پایدارکننده پلی وینیل پیرولیدون به علت مورفولوژی مناسب، توزیع مناسب اندازه ذرات و عدم تشکیل اکسید در آن می تواند گزینه مناسبی برای سنتز نانوذرات نیکل باشد. نتیجه گیری: نانوذرات سنتزشده در حلال حاوی پایدارکننده پلی وینیل پیرولیدون به علت مورفولوژی مناسب، توزیع مناسب اندازه ذرات و عدم تشکیل اکسید در آن می تواند گزینه مناسبی برای تولید جوهرهای رسانا باشد.